Dichter Simon Kumeling

Ik schrijf een gedicht. Een gedicht, niet over iemands gezicht. Maar een mooi gedicht met veel evenwicht. Schrijven uit gevoel.  Schrijven wat er uit je op komt.  Schrijf alles op dat je opsomt. Het hoeft niet te rijmen. Een mooi gedicht zonder rijm, kan je een mooi licht op schijnen. Een gedicht is mooi, maar hoeft niet perse te rijmen.

Leven in angst.  Leven in paniek.  Leven met oorlog.  Hoop dat er vrede mag zijn.  Hoop, voel je vrij en fijn.  Dat je in vrijheid leven mag zijn.  Vrijheid is belangrijk.  Heel belangrijk in ons Nederlands Koninkrijk, dat je jezelf mag zijn.  Dat je geen oorlogsslachtoffer mag zijn.

Stromend van de berg afwaarts naar het dal met een val. Dat noemt men de waterval. Water denderend naar beneden als een knal. Een indrukwekkend gezicht. Een mooi natuurverschijnsel wordt verricht. Zo puur en fijn zien de waterval in het licht. Water, water en nog eens water. Van de waterval krijg je geen kater. Een waterval zien is een mooie herinnering om te onthouden voor later.

Mijn verdriet. Je ziet het niet.  Maar van binnen zit ik met verdriet. Emotioneel voelen. Gevoelens weet niet welke het zijn die zijn aan het overspoelen.  Ik weet niet goed hoe ik me met mijn verdriet moet voelen.  Waarom? Geen idee, vind het heel stom.  Ik moet het kwijt anders barst de bom.

Een spoor van vernieling.  Een spoor van wanhoop. Een spoor van ongeloof.  De aarde schudde, vreselijk natuurgeweld. Door deze gebeurtenis helaas vele doden geteld.  Door dit nare natuurgeweld. Families uit elkaar gerukt, elkaar zoek.  Is mijn geliefde nog in leven, kan ik nog mijn geliefde een knuffel geven? Hoop dat je nog leeft...

Wat ben ik blij dat ik jou ken.  Wees blij dat ik jou ken. Ik ben van jullie allemaal fan. De band die we hebben die moeten we koesteren, niet verprutsen. Anders gaat onze band onthutsen. Een dierbare band, dat is waar je op mag bouwen en rusten. Er in bizarre en bijzondere fijne en slechte tijden voor elkaar zijn.  Liefde, emotie, enthousiasme delen, heel fijn en de gein! Wat vind ik de band met jou fijn. 

Een pijn die je voelt. Niet wetende waarvan. Weet jij of dit kan? Steek, stekend. Dit is heel veel pijn getekend. Een moment normaal, ander moment stekend. Het belemmert me in mijn dagelijkse leven.  Een pijn die je niet voelt even.  Maar een pijn die op dit moment heel veel pijn doet in mijn leven.